Jednym z elementów samooceny jest akceptacja własnego ciała, bądź jej brak.
To dobrze jeśli nasze dziecko lubi siebie i nie porównuje się z innymi, aby innym dorównywać.
Jeśli dziecko porównuje się z innymi jest często niezadowolone ze swego wyglądu zewnętrznego,
gdyż jego cechy fizyczne są inne niż osoby , z którą się porównuje. Wywołuje to w dziecku poczucie
niższości i budzi pragnienie bycia kimś innym niż jest w rzeczywistości.
Jeśli dziecku pomożemy zauważyć i zaakceptować różnice między nim a rówieśnikami,
tym samym je dowartościujemy.
Można rozmawiać z dzieckiem na temat jego wyglądu zewnętrznego, zastanowić się nad tym,
co można w swoim wyglądzie zmienić.
Często wystarcza nieco większa dbałość o higienę osobistą, czy zmiana fryzury a także sposób ubierania się.
Są też takie cechy wyglądu zewnętrznego, których nie możemy zmienić tak od razu np. nadwaga, trądzik...
Wymaga to dużej pracy i jest to proces długoterminowy.
A tych cech, których w ogóle nie można zmienić trzeba pomóc dziecku zaakceptować a najlepiej je polubić np. za niski lub za wysoki wzrost itp.
Nie bez kozery w budowaniu poczucia własnej wartości mają znaczenie przyjaciele, którzy mogą mieć inny bardziej pozytywny obraz dziecka niż ono samo.
Kiedy dziecko słyszy pochwały na temat własnego wyglądu pomaga mu to zmienić zdanie w tym zakresie.
Podsumowując:
Dziecko powinno akceptować swoje ciało. Ta akceptacja jest elementem zdrowego rozwoju.
Anna Krzywicka
